20 Eylül 2009, Pazar saat: 15:59 Yüreğimde üç gündür inanılmaz bir sızıyla uyanıyorum; uyanır uyanmaz da içimdeki o sancıyla başlıyorum ağlamaya.. Hayatımda yaşadığım en büyük acıyı yaşıyorum üç günden beri.. 18/09/2009 Hayata ilk gözümü açtığımda gördüğüm en süper erkek; Hayatımda tanıyabileceğim en muhteşem varlığım; Adam gibi adamım; Koca bebeğim; Biricik Babamı ebedi istirahatini etmesi için uğurladım bu fani dünyadan içim yanarak.. Bir melek gibi uçup gitti biricik babacım; Bizleri üzmeden; sıkıntılara sokmadan; Mübarek ramazan ayının son cuması biricik babamı kaybettim.. Dünyam yıkıldı başıma diyebilirim.. Böyle bir acı yaşamadım hiç hayatımda.. Hep aklıma gelen ve sürekli olarak " hayır böyle düşünceler getirme aklına; Allah onların acısını yaşatmasın" dediğim o acıyı yaşadım aniden.. Kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir adamdı benim biricik babacım.. Onun için kötü diyecek bir kişi çıksın aklından şüphe ederim kesinlikle.. Herkeslerin iyiliği için çırpınan muhteşem bir adamı yolcu ettik sonsuzluğa.. Ve biliyorum ki o sonsuzluktan izliyor beni..Üç günden beri hayatımda duymadığım özlemi duyuyorum.. Ve inanılmaz çok özlüyorum biricik babacığımı.. Yaşaması gereken çok zamanı vardı ama Allah bizden çok sevdi ve aldı onu yanına.. Şimdi anne babasının koynunda yatıyor.. Onlara bayram getirdi bu sabah ben kardeşimle teselli bulmaya çalıştım.. Anneciğime sarıldım babam diye.. Yerini doldururmu? Anneciğimi annem diye sevdim; babacığımı Babam diye.. Şimdi sarılıp anacığıma acımı dindirmeye; özlemimi gidermeye çalışıyorum..Ki mümkün olmuyor.. Yastığını kokladım bu sabah babam diye.. Sakın dedim anneme yıkama bu kılıfı babam kokuyor özledikçe sarılayım babacığımı taş basar gibi basayım yüreğimin o acıyı hissettiğim yerin üzerine.. Giderir mi peki o acıyı? Sanmıyorum.. Dualarımı gönderiyorum şimdi babacığıma.. Bu sabah mezarlığa gittik annecim; biricik kardeşim ve abimle.. Kırmızı bir gül ektik mezarının üzerine.. Bayramda giyeceği kırmızı tişörtünü giydirdik böylelikle.. Acaba üşüyormudur o kara toprak altında.. Allahım üşütme nolursun.. Gözünün bebeğine bakardım ben biricik babacığımın.. Üşümesin; hasta olmasın diye gözlerim üzerindeydi hep.. O bizim küçücük çocuğumuzdu.. Çocuk gibiydi aynen.. Babam nefes al ver köşemde otur derdim hep.. Ama aceleci davrandı her zaman ki aceleciliğiyle bizi bırakıp gitti ebedi istirahatini etmek için ebediyete.. Mekanın cennet olsun benim birtanem.. Melekler hep üzerinde olsun.. Kabrinde huzurlu ve mutlu uyu ve dinlen artık babacım dinlen.. Herkesin Ali Babası; çocukların biricik Ali Dedesi artık yok.. Ve ben onu inanılmaz çok özlüyorum.. Çok hemde çoookk... içim yanıyor.. Kelimelerim yetersiz kalıyor bu muhteşem insan evladını anlatmaya.. Bu adam benim biricik babam.. Ruhun şad olsun birtanem.. Mekanın Cennet olsun.. Seni çok ama çook çoookk çooook tarifsiz çook seviyorum.. Huzur içinde uyu benim Biricik BABACIĞIM.. Sen gittiğinden beri içimizde kordan dağlar var Biri sönsede diğeri yanmaya başlıyor Seni ôyle çok ôzledik ki sanki bu gidişin dönüşü var Sen gittiğinden beri hiç birşeyin ônemi kalmadı Ne mutluluğun ne paranın nede geride bıraktıklarının. Aylardır uyuyamıyordun rahatça uzanamıyordun Uzanınca bunalıyorum diyordun Biz seni sert döşekte yatırmaya kıyamazdık Ama toprağa yatırmak zorunda kaldık babam Yattığın yer rahat mı upuzun uzandın şimdi hala bunalıyormusun. Geceleri karanlıkta yatamam ışık açık kalsın Ben uyanınca nerde olduğumu gôrmem gerek diyordun Şimdi yattığın yerde ışık varmı? Yattığın yeri görebiliyormusun babam? Mezarının başına geldik senin için dua ettik Ama hala o daracık yerde yatanın Bizim babamız olduğuna inanamıyoruz Huzur içinde yat babam Mekanın cennet olsun babam Bebekler Ölene ağlayamaz ki Gitme baba diye yalvaramaz ki Çocuklar babayı unutamaz ki Dönülmez gidişin böyle mi baba... Bir mezarın taşına işte baban dediler Ağladım elime hep resmini verdiler Sordum çaresini dönmez artık dediler Dönülmez gidişin böyle mi baba... Seslensem sesimi duyamazsın ki Ay geçer yıl geçer uyanmazsın ki Muhtacım elimi tutamazsın ki Dönülmez gidişin böyle mi baba Yaşadım çocukken hasretlerini Annemle doldurdum özlemlerimi Hep ona söyledim hayallerimi Dönülmez gidişin böyle mi baba... katze