20 Eylül 2009, Pazar
saat: 23:42
YIL: 2002 Athena konseri , daha 17 yaşımızda bile olmadığımız için annemizden zorla arkadaşımızın abisi var diye babalarımız tarafından konsere bırakılmışız, özgürüz heytt:)sanarsın kuş:)))
Evet, o zamanlar buna bile özgürlük derdik, çünkü bu bile bize verilen bir nimetti, ee devir kötü ortalık fena, hem sonra annemler çevreye güvenmiyorlardı, yoksa bana güven sonsuzdu ayıpsın günce yani:)))
Neyse, konser süper, genciz enerjimiz hat safhada anne baba yanımızda değil bundan daha güzel bir akşam daha düşünülemezdi, eğlen coş haydi durma koş:)
Fonda ,Cranberries -Zombie çalarken, biz coşarken birden bir kalabalık etrafımızı çaldı asi kızımız kalabalığı etrafına topladı birden neden?Çünkü bu şarkıyı bu kadar heyecanla söylenecek başka bir zaman daha bulamazdık , resmen isyandı bu ve özgürlüğün şarkısıydı bu bizim için,,, Güzeldi...
Konser bitti , eve gidiyoruz bir bakışta hislerimi anlayan canım dostum, eve arkadaşımızın abisi bırakacakken hemen bir manevrayla " biz gideriz abiii , sen rahatsız olma" dedik , hemennnn doğru yollarını tuttuk KUSHI'nin:)şimdi dersin ki , sanki kushi ne ki?
Ya akşam kushi'de bir başkaydı her şey, o zamanlar sahip olmadığımız için bazı özgürlüklere hep inanılmaz eğlenirdik, neyse kushi'de 2 tur attıktan sonra, eve gidiyoruz...
Yolda babamı gördük, tabi ne abi yanımızda ne bir şey,tırstık!Korktuğumuz başımıza gelmedi ama " ne olur bana da söyle babana ne yalan atıcaaazz?" sözleri dostluğumuzu hem daha çok pekiştirdi , hem de hala üzerinden 7 yıl geçmesine rağmen neşeyle hatırlanan güzel hatıra olarak kaldı...
