21 Eylül 2009, Pazartesi
saat: 02:26
bağırıyorum,çağırıyorum,küfredip ağlıyorum
fotoğraflarına; gülümsediğin an'larla sarılıyoruz birbirimize,
gözlerini kapayıp ellerimle fotoğrafında bana ait olan
ne kadar ölüm kalmışsa yüzüne dair,
intihardan bahsediyorum bize,bize jiletten,
neşterden,virgüllerden bahsediyorum..
sustuğumuz anlarda birbirimizi hep,hep yalanlardık
sessizce,içimizden bir ah geçerdi öyle viran
öyle talan edilmiş bir ah geçerdi kalbimden kalbine,
sıçrardı terk edilmiş bir salyangoz sürüsü nehrinin
saçlarından,yere düşer kırılırdı tüm viyolonseller,
ve yüzüm yara tutar kabuk bağlardı dokunduğunda keskin ellerinle.
sinsice sokuldum intihara dün gece,dün gece
akıttım bileklerimden hüznü kanla birlikte,kanla birlikte
ırzına geçerken tüm yabancı uyruklu cümlelerin,
ayrılık asıllı bir aşkla tanıştım hep,hep sen uyurken
yazıp yazıp yırttığım veda mektuplarında..
bu uzaklıklar ibadetidir karanlığın,yazık böyle inan
çok yazık!
ama,
ama iyi iş çıkarmış bize bunu yaparak,
kutlamak gerek;aferin tanrıya!
biz aktık,temizdik oysa,beyazdık
saftık biz; bu kömür madeni aşkın içinde
zavallıydık.
