21 Eylül 2009, Pazartesi saat: 05:27 Kendisine verdiği sus payı kandırıyor ikimizide, oysa o da kirlenmişdi... Doğanın matematiğini yüzünde okuyorum şimdi onun,öğrendikten sonra ne kadarda basit bütün kuramları yazık. Bütün bildiğim salt doğruları bilinçaltımdan günyüzüne taşırken geriye hiçbir özelim kalmıyor benimde, derinlerimde... Beynimi traşlarken yozlaşıyorum egolarıyla,emperyalizm gibi sömürürken beni yabancılıklarımın hepsini istiyor sanki.. Birazcık soyut olana ihtiyacım var,formullere değil,eşitliklerden çok eşitsizliklere kuruyorum bütün denklemlerimi... Bak, istemişsin sende başka şeyleri,,hayatı onlarada sunmuşsun... içimden bi ses, inanmıyor sana... giderken bence,sende herkes gibisin... ghavaci