21 Eylül 2009, Pazartesi
saat: 17:47
yine sana şikayet edicem günce kendimi, yine kendimden razı değilim, hiçbir zaman sevemedim kendimi...ne olacak benim sonum bilmiyorum.
rüveyda evin her karesini dolaştı bıdı bıdı elleriyle, ev sürekli sesli, annem nefes almadna konuşuyor, o olmasa bu aileyi kim ayakta tutardı bilmiyorum, bir ikincisi yok.
bayağı ağladım yine, çok dokundu çok...Fatihin o hali içimi acıttı, bir anda 3 yaş yaşlandı sanki, fatih gitme dedim, gözüme baktı nefes alamıyorum dedi, elim kolum bağlı sadece gitme diyebildim.kapıyı kapatırken gözlerimden yaşlar süzülüyordu. gitti.
bu dengesizlikler içerisinde bir denge kurmak zor geliyor artık ya da dengesiz olup herkes gibi yaşamak var. bilmiyorum bilemiyorum, bir el bekliyorum benim çıkaracak, sızım sızım sızlatmak gerek bu yüreği, burum burum burmak...
sevdiğim insanlara dönüp seni seviyorum diyemiyorum. neşeliyim günün büyük bir kısmında, ama az bir kısmı da süzülüyorum yoruluyorum oturuyorum sonrada kendimi uyuyor buluyorum. uyumak istiyorum, ama ya kapı çalarsa?
babam, büyük insan, canım ciğerim bi tanem babam, Allah acını göstermesin yokluğunla beni imtihan etmesin. Dağ babam, kahraman babam...
nice bayramlara güzel günlere, yeşeren baharlara, karlı kış günlerine sıcak yaz mevsimine, sabahlara akşamlara gecelere, aylara yıldızlara, hep beraber adım atmak nasip olsun bize, canım babam, güzel anam, biricik kardeşim...sizleri seviyorum, beni sizin yanınıza bağışlayan Rabbime binlerce şükürler olsun....
yatıcam şimdi saat 17:26
aDI: hadi gel!
