22 Eylül 2009, Salı
saat: 01:14
yanımdan çekil git !
sıcaklığın fazla
umudun çekilmez
çivilenmişken hayata sıkıca
hareket olanaksız
farz et bir trendeyiz
tren kendi ritminde gidiyor
ne kadar rahat yarıyor havayı
usta bir kasap elindeki bıçak gibi keskin
manzaraya aldırmayan bu sabit ritim
tıktık,tıktık
bize fazla,inelim
yürümeye devam
hava hiç solunmamış gibi ferah,temiz ve açık
otlar üşüdüğümde annemin üstüme örttüğü battaniye kadar yumuşak
uçsuz bucaksız uzanıyor
bu iç gıcıklayıcı,benliğimi çürütücü ritim
yürüyüşlerimize de sızıyor
yürümek bize fazla
oturalım
oturmaya devam
otlar yumuşak,ayaklarımız yorgun
nikotin ihtiyacımız belirgin
birer sigara alıyoruz
ben son kalan kibritimle ikisini de yakıyorum
seninkini yakarken ateş harlanıyor birden
sen korkup geri çekiyorsun kendini
mimiklerin gergin
ben gülüyorum sana bütüm hayranlığımla
sende iki gamze takıp yanağına başlıyorsun bir martı çığlığıyla gülmeye bana
bedenim bir aslanın avına ulaşma sabırsızlığıyla ulaşıyor sana
dudaklarımız birleşiyor hiç ayrılmamışçasına
öpüşlerimiz ıslak,tuzlu
ağaçtan koparıp yediğimiz eriğin asidik ekşi tadı ağzımızda
ama yine aynı ritim
dur
öpüşlerimiz bize fazla
oturmaya devam
soluk soluğa yan yana oturuyoruz
nefeslerimizde de aynı ritim duyuluyor
dur
nefes alma
nefes almak bize fazla
ölelim
ölmeye devam.
...
uyan sabahına intiharların
bir çocuk gibi...
