24 Eylül 2009, Perşembe
saat: 01:22
Bu oda da kanımı donduran birşeyler var. Bugün ki neşeli, huzurlu, gülen herif gitti, yerine sinirli, gözlerinden nefret fışkıran bir herif geldi. Ortada hiçbirşey yokken...
Herkese bağırıp çağırmak, birşeyleri kırma, parçalama isteği...
Belki de odanın bir suçu yok, sinirin ve öfkenin nedeni ise benim. Kendime olan nefretim ve kızgınlığımdır belki, fazla suçum yokken ve kanımın donmasının nedeni de kendimle baş başa kalmamdır yine...
Evet kendime haksızlık ediyor ve kendime bu kadar eziyet etmenin tamamen bi aptallık olduğunu biliyorum.
Hasta bi herifim! Sınırları zorlamayı seviyorum. Yorulmak nedir bilmiyorum. Bazı tipler vardır "kan gördükçe daha çok hırslanırlar" durmaz öldürene kadar vururlar... Buda öyle birşey işte...
Bir gün müptelası olduğum soyut acılara bağışıklılık gösteren ruh, büyük bir açgözlülük ve iştahla somut acılara yönelmesinden tırsmıyor değilim.
Diğer yandan da başkalarına zarar vermediğim için de kendime büyük bi "aferin" veriyorum.
Heeeh! böyle olman sevdiklerine zarar vermiyor mu Lanet herif diyeceklere de büyük bir pişmişlikle "kimsenin içimde kopan fırtınalardan haberi yok" diyorum.
Psikoloji çoğu insan gibi benimde ilgi alanım oldu, zaten hep bir deli doktoru sevgilim olsun istedim (: başka türlü benimle uğraşamaz derdim.
Bu bağlamda insanların olaylara ne tepki verdiklerini araştırmak en büyük hayalimdi. Hatta dostumun korkusu ile yüzleşmesini kamera çekme girişimlerim bile olmuştu. Sonuçu kötü bitmesi uğruna (: Kobaylarım olsun isterdim, hepsine ayrı testler uygulamak isterdim. Ama bunlar sadece birer hayalden öte geçmedi, geçemezdi...
Ve sonunda kendimle tanıştım. Benden daha iyi kobay bulamazdım.
Zaten hayat bir sınav diyorlar, Tek sınavla çekilmiyor ki bu hayat.
Kimileri para ister, kimileri sağlık,mutluluk, sevgi, güven, kariyer, cocuk vesaire vesaire...
herkes herşeyi istiyor,cocukların televizyonda gördükleri herşeyi istedikleri gibi...
armut piş ağzıma düş Le olmuyor ki.
Herkes binbir oyunlar oynuyor, binbir maske..Haklılarda...
Mutsuzum. Bunun nedeni ne hayat, ne kader, ne de başka bişey. Nedeni belli.
Testlerimi geçersem mutlu olacağıma inanıyorum. Yapay bir mutluluk değiL. Dilimden düşmeyen Sonsuz mutluluktan bahsediyorum. Ve belki bu uğurda Sonsuz Aşkı yani Emre'yi bulurum.
Demiştim ya;
Gözlerimi açtığımda kulağıma fısıldanmış adım "Aşık" diye,
o yüzden çok görmemek lazım bu hasta herifi!
(:
