24 Eylül 2009, Perşembe
saat: 02:13
içimde bir mutluluk var, Allah bozmasın
kendimi biraz da farklı hissediyorum, Allahım beni sevgiyle sakın imtihan etme, yenilme ihtimalim %400...
beni özledin mi diye soruyor?
ne demeliyim?
biri de diyor ki; seni özledimdiğeri de özledim seni hadi yarın görüşürüz
özel biriymişim
way bea, insanların muhabbetlerini sevgilerini gönüllerini kazanmak ne kadar güzel birşey. hiçbir şey yapmadım, sadece onlarlayken sadece hayatta onlar var ve onlar için yaşıyorum hissi vermiş olmalıyım. gözlerinin içine bakmış ve de gülümsemiş olmalıyım. evet evet bunları yapmış olmalıyım.
benim içimde o kadar büyük ki onlar, o kadar özel ve bitaneler ki, beni benden alıyorlar, kendimi unutturuyorlar.
muhabbet eri derler ya, öyle olmak için o kadar zor şartlardan geçtim ki (olamadım hala ama), herşey nefretle başladı aslında, soluduğum havayla bile kavgalıydım, kan kusuyordum. sonra ne oldu? ne mi oldu, çok şey çoook...
boncuk meselesi değil bu, hani demiştim ya bal renkli kalp bu, benim maskotum, balım, ballı sabunum...
dip not: bala alerjim var hiç yiyemem, ama gecenin 2sinde kestane balı ve nergis balı(yanlış hatırlamıyorsam) yedirdiler, hayır diyemedim, çünkü o insanları çok seviyordum, bir de doktorlardı, bayılsaydım ilk müdehaleyi yaparlardı, ümit sadece :D
balım, börtüm böceğim, mutlum
seni seviyorum çocuk!
ADI: başladı
