24 Eylül 2009, Perşembe
saat: 12:07
Sıradanlıktan kurtulmanın bedeli bu denli sıkıcı olmamalıydı. Kafa dinlemek icin belki degisik olabilir düsüncesindeydim yazlıkta bayram gecirme fikrinin. Fakat düsündügümden daha ağır geldi. Daha gençmişim ve yaşayabilirmişim bunun farkına vardım. Gereğinden fazla kasvet var havada ve sessizlik. Evet İtalyan bir sevgilim olsa kumsalda kilimin üstünde şarap icebilirdim ama o da yok yanımda veya ufak bir balıkcı kayıgımda olsa hic fena olmazdı.yoo gereginden fazla özentiye kacmak istemiyorum hayal dünyamda. zaten annemde yanımda varmısın yokmusun izlerken daha uc noktaları zorlamam düsünülemez. Dayanamadık kinyasla, zaten beni aradığı zaman ikimizde biliyorduk ,aslında coktan kabullenmisiz ikimizde onsuz yapamıyacagımızı. bu da bir bakıma olgunluktur kabaca. Aracmı amacmı dedi hangisindeyiz biz dedi. düsündüm ikiside vardı veya ikisinide aşmıştık, düsünemedim baya bi 15 saniye kadar. bence yaşantımıza sokmusuz dedim onayladı burakta. dogruydu sanırım iki kişi de doğrulamıştı, kesin dogruydu. Yanlıs olmasıda fazla bisey farkettirmezdi zaten sonucta bizim dogrularımız önemliydi ikimizin olduğu yerde. Evet bu cok basit bir kelimeydi kulaga söylenince veya düsünülmesi zaman hırsızlıgıydı bencede öyle. Aklına getirmeden, ismini bile ağzına almadan 30 sene onunla yaşayabilirsin sadece almaya gidince dillendirirsin. onu bile yapmayabilirsin elinle isaret edersin sagdakinden 5 tane versene diyebilirsin ama bu sekilde yasayınca merak ediyosun diger insanlarda nasıl devamlılık getirmiyordu. İradesizlikmiydi bizdeki hayır bu kadar basit bi cevabı olamazdı fazla düsünüp altından daha aşagılayıcı bir cevap cıkmasından korkuyorum, sorgulamıcam uzaklaşabilirim belkide ondan. Fakat biz kimdik veya bizim gibiler neydi digerleri ne yapıyorlardı böyle? manyakmıydı onlar? Burakla da bu sorudan yola cıkmıstık bence. Burak soruyordu ben cevaplamaya calışıyordum fazla önemli degildi verdigim cevaplar. Burak da benim gibi düşünüyordu, soruyu sorarken cevabını biliyordu. Maksadımız sahildeki puslu havadan kurtulmanın acil çıkışı olarak gördüğümüz, normalde boş ama cevabı verilmesi gereken sorulardı sanırım. kısacası konuşmalıydık, öyle elimiz cebimizde dolaşamazdık sıkıcı olurdu. insanı bunalıma sürükleyebilirdi bu hava, o güce sahipti. Diğer bir acil çıkış da, arada sırada ağzımızdan çıkan hayvani ve gerçekten acımasız suçlamalarımızın bizi eğlendirmesi olabilirdi.çok acımasız olabiliyoruz. bir anda biz mükemmeliz fakat bizdeki mükemmelliği sağlayan bu şeyler, normalde kariyerli ve başarılı gördüğümüz tanrının altın madalyalı kullarında olmaması gereken şeylermiş meğersem. bu saçmalığında farkındayız ama eğlenceli kısmının da bu olduğunun farkındaydık. evet sohbetimizdeki seviye düştükçe daha çok kelimeyle, daha uzun ,komik cümleler kurabiliyorduk
