26 Eylül 2009, Cumartesi
saat: 22:30
Güne bakan
Çok gerideyim
derindeyim
el ver n'olur
batık şeklinde
enkaz çökmesi halindeyim
yalpalayarak gelen bir kış var
gözlerim soğuk
kalbim çoktan üşümüş
ellerim nemli
derin sevme beni derdim
yüzeye yakın dur
korku yüzümde değil
kalbimde derdim
düşerdim
en imkansız insanlardan
sıvıdan katıya geçerkenki o süre zarfında
delik deşik hallerimde
kalbine giden en kestirme yolda
düşe düşe ölürdüm ben
seçimimdi
kayıp benliğimin boynunda levha ile taşıdığım
kazılı alın yazım
güne bakanım
sen güne
ben düne bakanım
bile bile
o sularda dolanırım
kederden kendimi kıyılara vururcasına
dönüp dururum
kendimden yalın ayak kaçarcasına
tüm bildiklerimi saçarcasına
eskileri
dünden kalanları
seçip seçip
koklayıp
katlayıp
saklayanım
ben düne bakanım
bile bile üstüne gidenim
susyorum!!
birilerinin hayallerinde ölüyorum
bata çıka yürüyorum
sen yüzerek uzaklaşırken gözlerimden
ben bağara çağara susuyorum
sen güne
ben düne bakanım
vakitli vakitsiz
ben hep geçmişle yaralananım...
