|
27 Eylül 2009, Pazar
saat: 17:14
son zamanlarda beni en çok mutlu eden şeyin alış veriş olduğunu farkettim.gülsem mi ağlasam mı bilemiyorum. böyle içim kıpır kıpır oluyor durduğum yerde duramıyorum. bikaç yıla kadar para benim için hiç bişey ifade etmezken şimdi neredeyse mutluluğumu ona borçlu olabilecek vaziyetteyim. kendi iç dengemi kontrol edemiyorum artık.bazı zamanlar çok şiddetli bi heycan duyuyorum içimde nedensiz yere.abartı tavırlar sergilemeye başlıyorum sonrasında.bazende aşırı bi karamsarlığa bürünüyorum.son günlerde uyku problemimde hat safhaya ulaştı.bi doktora gidicem olmuyor böyle. özendiğim tek şey insanlarının bi özeli olması.benim bi özelim yok çünkü duygularımı kendimden fazlasıyla uzak tutuyorum.bende eksik olan şey ne bilmiyorum.tabiki hayatımdaki her şeyin mükemmel olmasını bekleyemem ama bu durum sadece kafamı kurcalıyor. odamı acilen toparlamam lazım.berbat bi halde.sonrada ders çalışmalıyım.akşam oluyor bile:/ | ||
|
|
||