28 Eylül 2009, Pazartesi saat: 01:01 . uzun cümleler kurabilmek hiç bi zaman böyle bi yeteneğim olmadı ya da çabalamadım komik duruma düşmemek için kısa ve öz cümlelerle yetindim en önemlisi o cümleleri kendime yettirdim ama bu gece çarşafı kaymış, üzerine kola dökülmüş bu pis yatağın üstünde pislikten mahfolmuş bi kalbi taşımaktan yorulmuş bi şekilde oturuyorum. öyle kaldırılmayan enkazlar varki kalbimde.. o beton parçaları dayanılmaz şekilde ağır gelmeye başladıki bende artık uzun cümleler kurabiliyorum demek istiyorum belkide anca uzun cümlelerle yetinebilirim ya da herşeyden arınabilirim belki anca içimdekileri söyleyebilirim anca hepsini dışarı kusabilirim ağzıma gelmesine rağmen bi türlü çıkmıyolar her seferinde o iğrenç tadı yaşayıp geri yutuoyorum onları her seferinde yapmamaya çalışıyorum halbuki o içtikten sonra kusmanın verdiği rahatlık gibi bi rahatlık sağlicaklar bana ağzımdan çıktıklarında eminim. olmuyo yapamıyorum yapmam gerektiğini bile bile kusamıyorum onları içimden atamıyorum mide ilacı misali ufak umutlarla yetiniorm kendimi iyileştirmek için umut ediyorum her seferinde yok oluyolar her seferinde yenilerini yaratmak zorunda kalıyorum çok zorluyolar zaman diyorum sonra vazgeçiyorum o bize en kötü oyununu oynadı diyorum sonra en başlara dönüyorum kendime kızıyorum ama tekrar affediyorum kendimi bu sefer ona kızyorum ama kıyamıyorum sonra kimseye kızmamayı öğreniyorum daha rahat yaklaşıyorum insanlara sonra diyorumki hepsi aynıymış genellemelerden kaçan ben artık genelleme yapan bi oduna dönüşüyorum herşeyi genelliyorum ve bende genellemelere dahil oluyorum kendimi o genellenmiş yapışkan kızlardan hissediyorum ama ben bunları gerçekten hissettiğim için yapıyorum oyun oynamıyorum ya da yalan söylemiorm sadece bişeyleri eksik söylüorm ya da biraz eksik yapıyorum ama hiç bi zaman inkar etmiyorum inkar etmek diyince gene o geliyo aklıma sonra oturuyorum ve o niye inkar ediyo diye düşünüyorum ya da genelleme yapıyorum tekrar erkekler diyorum niye kendilerine bile sevdiklerini itiraf etmekten çekiniyolar biz onlardan nasıl bişi istiyoruz daha kendilerine itiraf edemedikleri bişeyi bize itiraf etmelerini bekliyoruz onlardan... suç bizdemi yoksa onların binlerce milyonlarcasındamı... sorun bizin genetiğimizdemi onlarınkindemi hani biz duygusaldık ya hani onlar odundu koca edebiyat tarihinde tanınmış bi şair kadın gelmiyo aklıma.. kadınlara kızıyorum bu sefer. onlara hizmet yapmaktan başka şeylerde yapabilirsiniz yeteneğinizi gösterebilirsiniz diorm haykırıorm kırmızı oje sürmek öenmlidir benim için ya da daha yeni önemli oldu şimdi düşünürken onları kemirmek en büyük zevkim sanırım bi özellikleri kalmadı 1 günde bittiler benim için... önemsiz bi renk oldu kırmızı... bi arkadaşım klavye delikanlısıyım ben diodu.. düşünüyorum şimdi o cümleyide.. banada böyle diyenler oldu gerçek yüzümü göremeyip beni sadece klavye başında konuşuo sananlar ama görmediler ki onlara gösterdiğim yüzüm gergin bi yüzden ibaretti sempatik mimikler ya da mantıklı cümleler kurmadım bildiklerimi bile cevaplamadım beklentilerimmi vardı ya da herşey olması gerektiği gibimiydi bilmiyorum hala karar veremiyorum ama herşey olması gerektiği gibi oldu sanırım. çok konuşuyorum susamıyorum susmak istemiyorum ne kadar saçma cümeller kursamda etrafım, kalbim, beynim gibi burayıda pisletmek istiyorum cümlelerimle... gereksiz cümlelerimle... kırmızı ojeli kız artık maddeler uygulama yolunda... Madde 1 bugünden itibaren uygulamada... Şimdi iyi geceler diler, önemini yitirmiş kırmızı ojelerimi büyük bi zevkle kazımaya geri dönerim... "noktayla başlayan bu günceyide sadece bi noktayla bitiriyorum" . teysha_