28 Eylül 2009, Pazartesi
saat: 11:38
bu kez daha az heyecanla geldim evime, daha çirkin göründü gözüme, geçen gelişim daha heyecan vericiydi, kısa bir tatil gibiydi, bu kez farklı.
Geride bıraktıklarım yok yanımda diye üzülüyorum sadece, yoksa durumum öyle içler acısı falan değil, ya da çok yalnızlık barındıran bir halim yok , sadece dedim ya geride bıraktıklarım.
Özlüyorum o kadar...
Ama her şeye aynı anda sahip olunamayacağını ben zaten çoktan öğrendim, hani güzel bir havada,şehre doğru balkonda kahveni yudumlarken dostunla ,konuşmuştunuz ya , aynen öyle, elimizde olanların hepsi ya da olmayanların hepsinin bir sebebi var işte,hayat bu !
Ve biz bu hayatı hep yaşamamız gerektiği gibi yaşıyoruz, ya da yaşamamamız gerektiği gibi , onun için KOYVER GİTSİN!!!
Hem de muhattap bile olma seni üzen, kıran, yoran,sıkan, bunaltan , daraltan, kızdıran her türlü kişi ya da nesneyle!
Ama muhattap ol seni sevindiren, onurlandıran, canlandıran,rahatlatan,neşelendiren,mutlu eden her türlü kişi ya da nesneyle!
Çünkü hayat hem her üzüntüye değmeyecek kadar kısa, hem de tıka basa her şeyle dolmayacak kadar değerli bir çuval ve ben çuvalıma hep en sevdiklerimi , en güzellerini seçip koyuyorum ...Ara sıra birkaç ayrılık, birkaç ölüm ve hüzün de ekliyorum ki daha rahat seçebileyim.HOŞ kal...
