01 Ekim 2009, Perşembe
saat: 15:53
ulen ne geceydi :)
aslında günceye böyle başlayınca aksiyon dolu bir gece olduğu sonucu çıkıyor ama çıkmasın.
beşiktaş maçını seyrettik bizimkilerle.burak,kutay,eser,tufan felan.sonra maç bitti.manchester maçına döndük.biraz kağıt oynadık, yendim bunları :)
sonra sıkıldım ufaktan, kalktım eve gidicem diye.
halbuki aklıma takılan biri vardı yine o saatte.saat 10 felandı.mesaj attım cevap yok tabi.aradım, açan yok..son ayrıldığımız o "mis kokulu, lambanın dibindeki köşede" bekledim biraz.emindim yine kafede boş boş vaktini harcadığına.baktım olacak gibi değil.çektim arabayı fırının önüne.yaktım bir sigara.baktım sigaram bitmek üzere.gözde markete yürüyim dedim.ne de olsa geçerken görürüm.
o arada ahmet amca, burak'ı terminale bırakmak üzere geçiyordu.beni gördü.konuştuk biraz.doğal olarak naaptığımı sordu.açıklayamadım.burak çaktı mevzuyu hafiften.gözlerinden anladım."şurdan sigara alıp gidicem abi" dedim.neyse uğurladım onları.geri döndüm, oturdum.bekledim.biraz sıkılınca turladım.aklımda hep tuttuğum gereksiz nöbetler vardı.ordaki bekleyişimin bir sebebi olması tutuyordu beni.aslında telefonda "niye?" sorusunun cevabını verememiş olmam ayrı bir konu, kendime de açıklayamıyordum.ama yine de kalbimle beynim işbirliği yapmış, vücudumu ele geçirmişti ve tüm irademi.geçen arabalara, motorsikletlere bakıyordum dikkatlice..binanın açılan her otomatında gözüm penceresine dikiliyordu.ışık yanmıyordu bi türlü.saatler geçtikçe daha da emindim kafe kapanana kadar orada olacağından.bir kontrol ediyim dedim kendimce.
gittim..köşeden izledim.internette geziniyordu sanırım.gözlerim gece vakti pek iyi seçemiyordu.orada çalışan kız mı, yoksa o mu diye.sonra saat 12'de o kızın mesainin bitmiş olabileceğine kanaat getirdim..mekik dokudum resmen, eviyle kafe arasında.bir tek amacım vardı, son bir defa görmek onu.defalarca da söyledim.inatla "hayır" diyordu..
saat 1 felandı.bir araba geldi.korna çaldı.kafeyi toparlayıp kapadı sahibi.arabaya bindiler.tam o sırada onun oldugundan emin olmak icin bir defa çaldırdım onu.evet, o imiş..
belki dedim, eve bırakırlar.döndüm tekrar.oturdum kaldırıma..
bu sırada ise, fırın çalışanları halimi gördü.anlam veremedi tabi.kimdir, neyin nesidir sorularıyla bakışları dikkatimi çekti.
abi dedim, sen şimdi soruyosun bu manyak napıyor diye dedim.
yok, niye gitmedi bu saatlerdir burdan diye soruyorum dedi..
dedim ki, aşk..
ah gençlik, ah dedi..
gelicek mi? dedi..saat verdi mi? hayır abi, saat yok.dışarıda, gelirse diye bekliyorum..
bir acınası bakış daha atınca yüzüme, durumun vaziyeti gözlerimin önüne serildi acınası..
saatler atıyordu yavaş yavaş..
sigara üstüne sigara..biraz şarkı, biraz düşünceler..
saat 4e çeyrek kala geldiler..arabadan indi, evine koyuldu.beni görmüş olacak ki, ona zarar vermeyeyim diye arkadaşı "korumalık" yaptı adeta..oysa bilmiyor ki hiçbiri oradaki, ona zarar vermek gibi bir amacım yoktu, olmadı da hiç..
biliyorum, hatalar ve yanlışlar yaptım çokça.
yine de bilmesini istiyorum ki bunların hiçbiri tek taraflı değildi..binbir türlü olayların gelişimi ve patlama anlarıydı.herneyse bu konulara girmiycem..en sonunda girdi evine.ışığı yandı..yakından görememiş olsam, konuşamamış olsam da, eve girdiğini görmek rahatlattı bi derece.
sonra koyuldum ben yoluma..döndüm evime.
uyudum, vurdum kafayı..gece rüyalarım..anlatmaya gerek yok ama yine o vardı başrolde..
üç aşşağı beş yukarı 6 saat beklemiştim, yorulmamıştım hiç.hep heyecanlı bir bekleyiş olmuştu benim için..karşılaşma anı için bir mesaj bile hazırlamıştım yollayacağım..kursağımda kaldı :) olsun, ben bu şehirden gitmeden önce bir kere görücem onu.andım var.sonra herkes yoluna.
öpüyorum..
biliyorum saçma bi günce oldu.vaktini ayırıp okuyanlardan özür dilerim..
görüşmek üzere güncecimcime..
dikkat edesin kendine..
