01 Ekim 2009, Perşembe
saat: 19:13
Medeniyet farklı bir şey.. Gelişmemekte ısrar eden ülkemden sonra aslında olması gereken şeylere şaşırıyor insan.
Örneğin ülkemde gittiğim bir filmde, konuşan insanları nasıl susturabilirim ya da ne yaparsak bu insanlar eğitilir diye düşünerek vakit geçiriyorken burada sadece hayranlık duyuyorum insanlara.
Dün Tango Fire büyüleyiciydi. Özellikle ikinci kısım mükemmeldi. Sandalye dansı fln.. Kadınların bacaklarını bu kadar iyi kullanmaları.. Arkadaşın da söylediği gibi bizim bir ayda yaptığımız hareketi kadın bir dakikada yapıyor. :)
Nasıl bir tutkuyla dans ediyorlardı. Ah be dedim.. Ah.. Tutku.. Aşkın dansının tam karşılığı vardı sahnede. Piyano, viyolonsel, keman ve akordiyon ile kendimden geçtim. Dalıp gitmişim.
Şunu farkına vardım ki ben asla tango yapamam ancak piyano çalmayı deneyebilirim. :)
Ne diyorduk medeniyet..
Işıklar açıldığı gibi sesler kesildi. Fısıldama bile yoktu. Dansçıların ayakkabılarının sahnede sürtüşleri duyuluyordu. Öylesine mest bir halde izledim ki.. Dans bitimlerinde alkışların başlaması ve bitimi hep bıçakla kesilmiş gibi keskindi. Ne bir eksik ne bir fazla..
Bu arada bachata sınıfından bir adamı gördüm ara verildiğinde. Baktık birbirimizin suratına saf saf.. Salsada iyiymiş arkadaş öyle dedi meğer o da salsa sınıfından tanıyormuş.
Herneyse..
Eğitim ve öğretim ayrı şeylerdir ancak ülkem bunu ne zaman anlayacak çok merak ediyorum.
OSYM bünyesinde çalışmak istiyorum ama çarkın parçası olmadan..
Ütopik bir düşünce mi acaba?? Nereden nereye atladım..
Dans etmek güzel şey günce. Türkiye'ye döndüğümde dans kursuna mı yazılsam?
