02 Ekim 2009, Cuma
saat: 03:02
kendimi hic bu kadar yalnız kimsesiz ve caresiz hissetmemistim
o kadar buyuk bi yıkım var ki icimde
kimsem yok
gercekten kimsem yok
sarılıcak güç alıcak kimsem yok
buraya geldim ve burdan da gitmek istiyorum
baska yere gidince ne degisicekse...
sonsuza kadar evim gibi hissedicegm bana acık kollaryıla bekleyen birini bulmak icin sonsuza kadar ordan oraya suruklenicem
beni anlayan birnin o anlayısı gozlerinde gorebilmek icn
sonsuza kadar hep bi yere gitmeyi hayal edip
gidince hayalkırklıklarımı alıp yeni bi hayal pesine dusucem
icimdeki bu boslugu ne doldurur
inan hic bilmiorm
