02 Ekim 2009, Cuma
saat: 10:07
zaman her seyin ilaciymis, yeni pencerelerden bakmak evin icinde olani ntmakmis..
bugun bi cilginlik yapiyorum ama ruh halim cilginlik olarak gormuyor. demek ki artik etkisi gecmis durumun.
yorgunum , macta ayaklarim sizladi. ama keyifliyim de . bu evden tasiniyorum. her bi evi kapatip kolumun altina koydugum hikaye gibi tasarladim. bu hikayem en byuk hayallerle baslayani ama malesef hic bir zaman citaya yaklasamayani oldu. Antonio aklima geldi , ilk eve girip tepkisi.. o bu evi goremedi de, hay allah yaa. ne garip dunya. neden biraktim o cocugu cat diye. sevmiyordum evet barizdi ama yine de her kadinin yaptigi gibi tahammul edebilirdim. baska birini bulup da birakabilirdim. neden sorusuna cevap bile verememistim.. hayat garip demis miydim ?
neyse simdi evden cikip kaderimin akisini bozma riski olan ama guclu irademin buna izin vermeyecegi bi olaya girisiyorum..
guncem aksama sayfalarca yazarsam bil ki iradem sicmistir :P
