04 Ekim 2009, Pazar
saat: 01:10
Belki hiçbir nedeni olmadığını mutsuzluğumun anlayacaktır birileri bir zaman. Bu da bir yaşam biçimi..
Mutlu olmak için gereken tüm nedenler, etkenler, gerçekler vesaire.. sadece birer ilizyon. Kimsenin umrunda değil gerçekte ne olması gerektiği. herkes kendi içsel dünyasının küçük mutlulukları peşinde. evet kimi zaman ben de başarıyorum bunu yapmayı..başarı???
ama her zaman değil. hayır kesinlikle her zaman değil. bazen durup bir bakmak gerekiyor noluyor diye, nerreye gidiyoruz, nelerin peşinden sürükleniyoruz diye. bazen, evet bazen mutsuzluktur yaşamını devam ettirecek olan. Çünkü durup kalmıştır herşey, çünkü aslında mutsuzsan birşeylerin ters gittiğini düşünüyorsundur. ve evet bir şeyler ters gidiyordur. ve bunun farkına varmadan onları düzeltemeyeceksindir. oysa ki her daim seni mutlu edecek olan şeyleri bulursan, tüm varolanlarını kurcalayıp içlerinden mutluluk kırıntıları yakalarsan ve her daim bu kırıntılardan kendine yollar yaparsan hiçbir zaman aslınd ne kadar mutsuzolduğunu göremeyeceksin. çünkü sen artık kırıntıların adamısındır. sen artık kendi kendini ezmiş ve kendi içine hapsetmişsindir. hapisten öte bir unutuş, bir yanılsama, kendi gerçekliğini bir reddetme şeklidir mutluluk.
daimi mutsuzluktan daha kötü birşey varsa evet bu daimi mutluluktur. "sonsuza dek mutlu yaşadılar" evet zaten bu hayatta ancak mutlu olarak sonsuza dek yaşanabilir. hiçbir mutsuzluğa ve hiçbir sorgulamaya yer yoktur burada. her aşırılık deilik olarak adlandırılır. ve kimi zaman en yakının anlamaz seni. seni en çok tanıyan, yabancı ve boş gözlerle sana bakar. yüzünde yalnızca senden kurtulma isteği vardır. çünkü kendi küçük mutluluklarından birini bölmüşsündür ve onun buna tahamülü yoktur. çünkü kendini sorgulamaya başlarsa kapılıp gitmekten korkmaktadır.
ve evet insanlar korkaktır......................................
