05 Ekim 2009, Pazartesi
saat: 19:14
yasaktı herşey en başından.
evet ta en başından...
ne ben bir bireydim, ne sen.
yasaktı aşk.
aşık olmak değil belki ama, aşk yasaktı işte.
belki o yüzden tutkuluydu sevişmeler.
belki o yüzden vazgeçilmezdi bedenler.
kim bilir belki o yüzden 'olabilir'di imkansızlıklar bizim için.
o yüzden uçurumdan atladım hiç bakmadan aşağıda ne var.
o yüzden bakmadım işte sen orda mısın, gerçekten tutacak mısın beni...
ama suçlamıyorum.
kim bilir belki o yüzdendi işte. o heyecanla inanamadın benim atlayacağıma.
ve tutamadın sonuçta.
tutmadın.
üzüldüğün ben değildim salt. bir canı yok etmiş olmaktan duyduğun sorumluluktu seni karanlığıma iten. başka bir şey değil.
Tanrına inandığın kadar bile inanamadın aşkıma.
ve ona güvendiğin kadar bile güvenemedin bana.
ve inanamadın tabii yaptıklarıma.
sonuçsuz bir yazı değil bu. asla.
sonuçsuzlukları sevmem bilirsin.
iyi-kötü, güzel-çirkin, doğru-yanlış, farketmez. bir sonuca bağlamak lazım herşeyi.
inanamazdın seni aylarca aramayacağıma belki. belki ben de.
ve hiç bir şeyi kanıtlamak değil amacım. o kadar yok ki gücüm. bırakmadın.
hayat o kadar esnek değil işte. bırakmıyor ki zaman kaybedelim gönlümüzce.
iyi de belki.
tıpkı yuvadan bi yavrunun bırakılışındaki gibi ruhum.
düşme korkusu yaşamadan kanatlanmıyor işte gönül.
çok yükseklerden düşerken yapıveriyorsun pikeni.
pikedeyim sevgili.
buruk, ama umutlu.
belki de hiç anlayamacağın, göremeyeceğin gerçekler gibi.
dingin.
