06 Ekim 2009, Salı saat: 18:15 senin semtinde sokagın ortasında bir waffle dukkanında tarafından görülme tehlıkesine acık bir sekilde oturdugumu elbette biliyordum sen adımı sokagın karsısından haykırdıgında... sesini algılamam ve kafamı cevirmem cok cabuk oldu,silemedim bile mutlu ama şaşırmıs ifademi suratımdan... oturdun arkadasımla oturdugum masaya teklıfsızce...bıraz sıtem ettın gelısımı haber vermememle ılgılı... yaklasık 10 dk sonra waffle ın geldı,bana uzattın ıcındekı muzları..ve sankı tekrar bız olduk bır anda..sana dogru cektım sandalyemı,bedenım sana döndü tamamen,arada gulerken sana dokundum,etrafdakı herkes yokoldu.. sanki yasanmadı o bosluklar,sanki daha dun yatakda döndüğümde senın koluna değiyordum.. yuzune baktıkça anladım bızımkı mesafe ayrılıgı sadece... bıraktın yapman gerekenleri, bıraktın hayataının normal akışını oturdun benimle orda o masada tam 3 saat.. bıraktım olmam gereken yerleri , sessiz kaldım arkadasım masadan kalkıp baska biryere gittiğinde ,oturdum o masada seninle tam 3 saat.. elini tuttum sahilden evine dogru yururken,banyondakı ayna da baktım ıslak saclarımdan dokulen sulara.. sonra koltuga yatıp ıslak saçlarımı kucagına koydum sev diye... sanki biz olduk yine.. fıstık dedin bana cumle içlerinde, sabah sevdiğim gibi getirdin kahvemi,sensiz geçen ayları gordum gözlerinde.. anladım kı bızımkı mesafe ayrılığı... anladım ki ben bu şehre ne kadar ınkar da etsem senin peşinden geldim... bir süre kıpırdamayalım bu şehirden,İstanbul'lu anılarımız da olsun zibidi...:) sheva