06 Ekim 2009, Salı
saat: 22:26
bulunmam gereken mekanlarda bulundum, bana hiç kaldı. hiç kaldı. vakit kalmadı. pışpışlayamadan kendimi vakit doldu. nasıl birşeydir, insanın vaktinin hiç kendine yetemediğini sanması. en azından bugün önemli birşeyin kararını verdim, planlar yaptım gibi geliyor. belki sahiden gereklidir. olması gerektiği için, yani evren hayatın anlamı ve filan...
