07 Ekim 2009, Çarşamba
saat: 23:51
Mutlu değilim...
Kim mutlu ki?
Bugün iki kişinin hastanede olduğunu öğrendim.
Yeni bir çocuk dünyaya gelecekti daha annesinin kanında açmadan gözlerini kalbi durmuş, ne kadar canı acımıştır kim bilir annesinin ve babasının.
Hayatımda belirli bir sorun yok aslında ve bu yüzden üzülmeye de hakkım yok gibi geliyor. Dışarıdan bakıldığında her şey normal ama bugün başka aileler(akrabalarımız) yüzünden evde tatsızlık yaşandı.
Bir işim var birçok kişin sahip olmak istediği şey, para kazanacağım az da olsa ama ben sevinemiyorum bu duruma. Alışamadım galiba öğretmenliğe, üzerimde eğreti duruyor sanki yani sadece benim için böyle, birçokları pek bir mutlu. Öğrencilerimden de çok ters bir şey duymadım aksine çocukça övgüler söylüyorlar:).
Dün gece bir rüya gördüm aylardan sonra yine o çıktı karşıma. Bilinçaltım oyun oynuyor bana, hafta sonu evde yalnızdım ve gerçekten iyi değildim, yine elimde telefon aradım durdum birilerini,rahatsız ettim ama çevirmedim onun numarasını. Başlarda güzel bir rüya idi; örümcek ve örümcek ağı gördüm, iyiye yorarım hep onları hatta rüyamda da gördüğüme seviniyorum, aslında korkuyorum örümcekten ama ne zaman rüyama girse iyi şeyler olacak diye düşünüyorum. Sonrasında onun arkadaşlarının olduğu bir odaya çıktım merdivenden arkası dönük oturuyordu o da. Benim hakkımda konuşuyorlardı, iyi şeylerdi tam son basamağa geldiğimde arkasını döndü ve güldü. Uyandım bir kabustan uyanır gibi...
Ne zaman böyle aptal bir durumda olsam bir destek arıyorum, hiç destek olmayan bir destek. Bugün hayallerinin peşinde gitmeye kararlı biri ile tanıştım, umarım hiç vazgeçmez. Ben vazgeçmekten çok korkuyorum.
