08 Ekim 2009, Perşembe
saat: 21:44


Bi insanla oturursun sohbete başlarsın,seversin muhabbetini sadece muhabbetini değil kendisini de çok seversin çok iyi bir insandır ama başkaları bunu anlamaz,anlayamaz..Arkandan olmadık laflar ederler.Yüzüne konuşamazlar çünkü o cesaret onlarda yoktur..Ancak yanlarından geçerken birbirleriyle konuşurmuş gibi yaparlar..

Bıktım artık insanlardan gerçekten.Konuşmaların dinlemek istemiyorum hatta dinlememeyi çok istiyorum,etrafımdaki herkesin dediği gibi ama yaprak dökümü gibi bütün yapraklarım dökülüyo hergün bir insana olan inancımı kaybediyorum..İyi mi yoksa kötü mü ?..

Herneyse ne olursa olsun iyi ya da kötü hayatım devam ediyor ve edicekte öyle ya da böyle..Ya ben ayak uydurucam bu olaylara ya da rüzgara dayanamayıp bırakıcam kendimi..Rayına oturtmam lazım ve buna yardım eden bir sürü insan var etrafımda..Tek yapmam gereken dinlemek sanırım.En iyi tecrübe başkasınınkinden öğrenmekse :)

istanbul
hosting