08 Ekim 2009, Perşembe
saat: 22:02
korkuyorum.
çok.
hayatta en çok saygı duyduğum adam.
hiç bi sigara yakmamıştı içimi bu kadar.
içerken hiç de bu kadar korkunç değildi oysa.
annem dedeme söylemiş.
şu an yoldalar. gelince umarım bağırıp çağırır. umarım bir daha asla içmiyceksin der.
ama
beni yıktınız diyip odasına kapanırsa, hatayı düzeltmek için çok geç artık.
ölüp bitiyorum şu an.
nasıl yaptım, nasıl bir özentilikti ilk sigara...
dedeme nası ihanet ettim.
bilemiyorum.
ve yıllarca nasıl sürdürdüm bu fosur fosur yanlışı...
ve şimdi nasıl azaptayım...
annemin öğrenmesinden korkmamıştım bile.
karşısında yakmıştım bi tane.
of.
gelseler de bitse bu işkence.
