09 Ekim 2009, Cuma
saat: 23:46
Mutluluk ... garip bi kavram o şu sıralar daim bende, nede olsa daha 32 saatlik bir yeğenim war ... minicik ... gözleri aynı bizim gibi, minicik çekik gözler ... henüz dokunamasamda ona resimlerine bakmak ve onun benim kardeşime ait olduğunu bilmek bile çok tuhaf bir duygu ... kardeşim ve ailesi ve bebeği ... tuhaf kavramlar ... belki izlediğim dizi yan etki yaptı yada içimdeki kocamaaaaaaannnnnnn boşluğu ortaya çıkardı.Bu yaşa geldim sadece elimdeki tek şey hala'lık ünvanı ... o küçük benim canım,kanım,herşeyim ama onun bir annesi ve babası war... Gerçekler ... benim elimde ne war ??? kocamaaaannnnnnnnnnnnn bir boşluk, bomboş ve sevgisiz ve saçma sapan ve gereksiz bir hayat ....
Yok miniğim bunların seninle hiçbir alakası yok sadece hala'nın kendisi ile yüzleşmesi lazım nede olsa yaşı aldı başını gidiyor... bu hayat bu kadar yalnız nereye kadar gidecek günce ... bana bakan minicik çekik gözler istiyorum bende :( Korkuyorum bu hayat bana istemediğim şeyleri yaptıracak diye korkuyorum, korkuyorum zaman çabuk geçiyo saçmalayıp yanlış yapmaktan korkuyorum, korkuyorum biraz daha yaşamak için zaman bile kalmayabilir ...
