10 Ekim 2009, Cumartesi
saat: 06:00
şimdi parmakalrımızı yavaşça salıyoruz klavyenin üzerine.. sadece aklımıza gelenleri karalamaya çabalıyalım.. konusuz..
üşüdüm sonra.. etimin bitip kemiğimin başladığı noktaları biliyorum mesela.. bilmesem ne olur gerçi.. sonra son dal sigaram da bitti. kısacası an itibarı ile tükenmiş vaziyetteyim.. güneşin doğması biraz daha sürer.. ki elimde olmayan döngülere müdahale edememe gibi bir yeteneksizliğim de var hani.. olmasa ne.. işler ciddiyet kazandıkça biraz yalın mı kaldım ne anlayamadım.. ismini vermek istemediğim yalnızlıklar tarafından fena tartaklanmaktayım.. evet etimin bitip kemikelrimin başladığı yerdeydik en son.. 7 aylık doğumla başlayan hayat küvez ortamında yeşillenmiş tabi.. o dönemde pek kalabalık olduğumu sanmıyorum.. pek çok koldan içime zerkedilen sıvılarla yaşamışım.. biraz daha fazla swevgi lütfen.. ki sevginin bir limiti olmaması lazım inancındayım her zaman.. inanç iyidir derdi büyükler.. büyümeye başladığımda anladım aslıdna inanç değil de sevgi hele ki ziyadesiyle gösterilen sevgi mühimmiş.. mesela babam tarafından pek sevilirim bilirim ama göstermez adam.. enteresan.. o yüzden susuz yazları çeşme başında musluk gözleyen teyzeler gibi bakarım yüzüne.. hayatıma çok zamandır hayat katmış insanda bu tarzda.. öyle ben gibi değil.. bir dönemin fazla yalın kalmış insanları belli bir süreden sonra çok mu sevgi arsızı oluyolar bilinmerz.. öyleyim sanırım.. çok fazla kelime söylen biri değilim sanırım pek azıyla yetinebilirim.. ama sarılınsın isterim her canlı ister ne bileyim el üstünde tutulayım soyunup okşanayım isterim.. istemem diyen istemesin.. ayrı tabi.. evet tuhaf olan ben olabilirim ki insdanların en sıkıntılı zamanlarında gülmelerini de beklerim mesela.. gülmekten daha güzel pek bi fiil yok hayatta.. sonra hani küvezden kalma sendrom belkide.. yanlızlığı sevmem çok.. yalın kalmaları anlamam.. yalnızlık sadece yazı yazmaya yarar demişti bir büyüğüm.. yalın olmadığım zamanalrda yazmam.. yazamam zaten.. hangi aptal yaşamak dururken yazmayı seçerki.. söylemek istediğim ama söyleyemediğm cümlelerim varsa, ki her insanın olur.. benim ne farkım kalır ki sana karşı her insandan.. her insan iyidir tabi.. "her" bir anlam taşımasa da insan olması yeterlidir değer taşıması için.. enteresan.. oysa pek sevdiğimize en çok zulmümüz geçer.. sevgiden ziyade ara sıcak olarak yokluk sunarız avuçalrına.. sevgi içirtir belki, seviden ya her şey.. sıkıntılıyım sanırım.. yalın kalmak sinirlerimi bozuyor.. bir kaç şişe serum ihtiyacına sahip beden böyle yalın dönemlerde.. küvez hatırası.. beni yalnız bıakmazsanız sevinirim.. ki sevincimin pek umrunda olmayan kitleyi tenzih ederim.. tanımadığım insanlarla konuşmam.. babam dedi.. ki aslında kendisini hala tanımaya çalışmaktayım.. sevgiden ama her şey sevgiden.. bir isanı kırabielcek kadar ona yaklaşmak da sevgiden.. hiç farketmeden insanı yalnızlığa savurmak da sevgiden.. sahi ne zaman oldu başbaşa kalmayalı..
not: geçen ilişki yaşicak insanlara verdiğim tavsiye yüzünden hanımdam azar işittim konunun benle alaksı yok be.. ders niteliğinde tamaamen..
