12 Ekim 2009, Pazartesi
saat: 03:20
zaman geçti ve öğrendiklerim arasında en önemli olduğunu düşündüğüm şeylerden biri konuşmanın anlamsızlığı. gerçekten. konuşmak üzerine çok fazla konuşabilirim ama çok fazla anlamsız olacağını biliyorum. tıpkı adımı bildiğim gibi hem de. bak bunu "konuşurken" bile sırf konuşmuş olduğum için anlamsızlaşıyor.
değişen çok şey var zaman akarken. hayallerim bile ki en son onlar değişecekti halbuki.
bugün belki olmak istemeyeceğim bir yerde değilim ama gerçek şu ki olmak istediğim yerlerin hiçbirinde değilim. yer evet. mekan yani. sandalyem güzel gerçi, rahat falan ama onun bulunduğu yer bile istediğim yer değil. ama geçen zamanda öğrendiğim ve önemli olduğunu düşündüğüm şeylerden bir diğeri ise hiçbirşeyi çok fazla istememek gerektiği. onun için ne kadar canın da çıksa, zamanın da harcansa, sağlığın da bozulsa, yine de çok fazla istememek gerek. bir de konuşmamak. çok önemli.
evet neyse ki haftasonları kalabalık bir açık alanda çok popüler bir binanın önünde siyah tayt üstüne giyilmiş kot şort ile elaleme parfüm sıkmaya çalışıp, hafta içleri çocuk psikolojisi dersleri görmüyorum. aslına bakarsan belli açılardan kendime daha uygun bir işi kovalıyorum. her ne kadar ne olduğunu nasıl olduğunu ve yakın zamanda neler olabileceğini henüz kestiremesem de, çok isteyip de aslında şu an iyi ki orda değilim diyebileceğim bir yerde değilim. ama yine de o yeri çok istiyordum. belki şimdilik hiçbirşeyi daha fazla istememişimdir. olabilir. yeni şeyler isteyebilirim. ama unutma, asla çok fazla isteme.
günceyi açınca kendimi sanki uzun zamandır gitmediğim bir çay bahçesinde oturmuş gazoz içer gibi hissettim. ama bir yandan da o çay bahçesi eskisi gibi değil. baktığı liman belki eskisi kadar güzel değil, ya da belki aynı ama ben daha güzellerini gördüm bu arada ve o liman bana artık eskisi kadar güzel gelmiyor. diyeceğim o ki insan kendini yenilemeli. daha doğrusu, insan, zamanın onu güncellemesine karşı koymamalı ve hatta zaman görevini yapmıyorsa insan kendini resetleyip otomatik güncellemeye açılmalı. değişim şart.
kısacası herhalde vaktiyle çok konuşmuş olmalıyım ki limitimi doldurmuşum. konuşmam gereken yerde sadece susmak istiyorum. insanların o mal bakışlarıyla konuştuktan sonra karşılaşmaktansa, sustuğum için öyle baktıklarını düşünmek istiyorum. arz ederim.
yarın 1de dersim var. evet hala öğrenciyim. bu güzel. hayatımdan memnunum.
hadi öptüm bay.
