12 Ekim 2009, Pazartesi
saat: 22:58
ne gariptir ki her sene belli dönemlerde, hava soğudukça belki buraya dönüp söyleniyorum. hep benzer tavana bakıp ağlamalara eşlik etti bu sayfanın turkuvaz çizgileri. hep mideye ve bağırsaklara yansıyan elle tutulamaz hislerin yansımasına mekan oldu. gene burdayım.
özlediklerim artık sadece insanlar bile değil. kendimi özledim. okul duvarlarını, kütüphane raflarını, kitap kokusunu, öğlene kadar uyumayı, gece geç saatte herkes uyurken yazmayı özledim. ama çok iyi hatırlıyorum ki tüm bu özlediklerimin arasında gene bu dönem vardı. ve bu dönemi hiçbir zaman özlemiyorum. bu sayfaya dönmeyi sevmiyorum. yeni sayfaları açıp açıp her yeni sayfada bu notayı elinde sonunda çalıyorum. hayat mıdır?
bir de norah jones vardır başından beri.
The summer days are gone too soon
You shoot the moon
And miss completely
And now you're left to face the gloom
The empty room that once smelled sweetly
Now the fall is here again
You can't begin to give in
It's all over
