|
13 Ekim 2009, Salı
saat: 01:01
içimde böyle bi kadını barındırdığımı bilmeden yaşıyormuşum meğer! kalbimi kırmak için miniminnacık tek bir kelimeyi kullanabileceğini hatta bu zamana kadar defalarca kullandığını biliyor olmama rağmen; bugün öylesine incindim ki! bomboş bir ewde hergün senin için bişiler yapmaya uğraşırken, moralini keyfini yüksek tutmak için her şeyi yapıyorken ve bi kaç ayı kendim için değilde senin için "bu durumda" geçiyorken sen bana tek bir hamlede ve şuursuzca "git ben sana kal demedim" diyebiliyorsun! bundan sonrasında napacağım hangi pozisyonda ve nerde duracağım diyerek geçirdiğim günler yeterince kaçırmamı sağladı zaten! fakat senin bunu söyleyerek bende açtığın yaranın yarattığı etki emin ol hiçbirşeyde böylesine etkili olmadı! şuan o kadar kırgınım ki sana hiçbir şey söyleyememiş olmamdan dolayı kırgınlığımı buraya kusuyor, içimdeki yarayı şu satırlarla temizlemeye çalışıyorum... ben senin bu patavatsızlıklarını ne kadar biliyor olsamda kalbim bunu kabullenmiyor! fakat yarattığın kadın o kadar kırılcan o kadar narin bi hal aldı ki sen ne dersen de o incinmeye müsait ve bir o kadar da sessiz kalmaya! bunu anladığını sanmıştım ancak sen sewgilim ,sen asla bunu anlamayacaksın! anlamanı beklerken hergün sana bakarken içimin titremesi dahada artıyor ve ben dahada kırılıyorum! ama olsun senin gönlün olsun ben gideyim sen birazda "öğrenciliğini" yaşa! | ||
|
|
||