13 Ekim 2009, Salı
saat: 02:31
bak sevgili kuzenim,bu sayfa artık benim bunu kendi içinde 100 kez tekrar et"bu sayfa ku ze ni min" diye.ok canım? arada bir sen yazıyosun benden habersiz bi daha olmasın lütfen!ama harika yazıyosunnn söyliyim.
gel gelelim bana
iyi geceler gece!
ayrılık kadar zor bi acı yok galiba...ilk önce şokla yaşıyosun sonra beynin,sanki bana herşeyi tekrar tekrar hatırlatmak,daha iyi kavratmak için çalışıyor.evet şok geçti ve ben daha iyi bi şekilde yaşıyorum ayrılık acısını.herkes bi taraftan teselli versede ben duyularımı kapatmış ve sadece "evet doğru"demekle yetiniyorum.
yalancı gülüşler saçamktan yoruldum.hala kimse bana üzülmesin diye gülmeye çalışıyorum ve bu beni çoooooook yoruyor çoookk.ağlamak!doyasıya,hiç susmadan,saatlerce ağlamak istiyorum ve bağırmak...ağlamaya doymak itiyorum.bebeğim annesinin ağladığını bi daha hiç görmesin diye... üzülmesin diye...o göz yaşı dökmesin diye...
ah anne boynuna sarılsam,sıkı sıkı sarsan beni ve ben senin omuzlarında ağlasam acımı anlatsam ağlasam anlaatsam ağlasam...ama sana gülmek zorundayım çünkü bende anneyim ve evladın ağlamasına anne dayanaamaz bilirim..
bırak devrilsin çivilenmiş öfken!
bırak yükselsin artık bastığın gölgem!
