13 Ekim 2009, Salı
saat: 02:42
düşündümki acı duygusu olmasaydı yaratılırken unutulsaydı bende. ilk yapacağım hareketi düşündüm ,ilk 5 oluşturdum sonra ilk üçe düşürdüm. birinci sırada ,kendi derimi yüzüp etimden bir parça alıp pul biber kekikli güzel bir sos yapıp tadına bakmak yer alırdı. belki çeşit et merakımdan, belkide sürekli dillerde dolanan ama kanıtı olmayan insan etinin en lezzetli et olduğu teziydi.kaba etin sırrı da cözülmüs olurdu ayrıca.
sonra düşündümki benden başka tüm insanlara bu ayrıcalık verilseydi ve acıyı hisseden tek insan olsaydım. kimi zamanda buna inanarak yaşadığım olur fakat bunun saçma olduğu bilincinde yaşarım.sadece o andaki acının tavan yapmasını istememle ve gerçek anlamda acı çekmem gerektiğini düşünmemle alakalı birşey. bunuda sadece tek başıma ve benden başka herkezi mutlu görerek başarabilirim.
sigaraya başladığım gün geldi aklıma ve sonrasında geçen 6 sene. Doğalmıydı acaba tepkilerim veya şu an mı doğal tepkilerim. Mutluyken üstüne daha fazla mutluluk katmakmı istedim yoksa, fazla düşünmemek içinmi başladım ve bunun sonrasında da daha fazla düşünüp eskisi gibi düşüncelerimi cümleye dönüştüremiyormuyum. bazen attığım kahkahalar abartımıydı yoksa o anda attığım kahkahanın abartı olduğunu düşünmem paranoyamıydı. Fazla düşünme dediğim bumuydu bu değildi bence. eskisi gibi siktir et demeyi mi unutmuşum veya çelişkide kaldığım durumların daha fazla üstüne gider hale gelmeye mi başladım acaba. Belkide bunların zihnimde artık birer soru haline gelmesi kendimce bir terapi veya kötüye gittiğini farkettiğim seylerin önceden önlem alınarak yok edilme çabası da olabilir. Belkide birçok şeyin çakıştığı yaşlardan geçiyorum ve bu düşündüklerim herkezin başından gelir geçer durumlar. bu kadar da basite indirgemem doğru olmaz. yorumlamam gerekir , bunu köreltmem de yanlış olur. geçmişte zevk alarak yaptığım birçok şeyi şu anda yapmamam isim veremediğim ve gerçekte de olmayan hastalığımın belirtilerimi yoksa birçok şeyde zamanın hayatıma gerçek anlamda girmesimidir.
