13 Ekim 2009, Salı
saat: 06:31
ben bu akdını seviyorum..
geçen yarışa gittik.. çift oalrak görevliyiz.. en sevmediğim aktivasyon noktası olan istanbul parkın saçma sapan kulelerinde görevliyiz.. o birinde ben bir başkasında.. çıktım bunun kuleye dopru yürüyorum.. almış kara kalem çalışıyo güzellik.. kulesine vardım beni gördüğünü sandım.. kuleyi alttan salladım azıcık.. baktım ses yok.. biraz daha salladım.. ilk yaptığ şey ne oldu dersiniz.. kafasını camdan çıakrıp ağlamaklı ses tonuyla emreeee dşye bağırdı.. şimdi ben orda kendimden ne kadar utandığımı söylemicem bile.. güzellik deprem oluuo sanmış ve beni merak etmiş.. şimdi plastik bir kabinde 10 ş,iddetinde deprem olsa bana ne olur.. hiçbişey.. ama o kadın deprem oluyo sanıp bulunduğu kuleden kaçmıyo arkadaş.. ilk emre diye bağırıyo.. bu kadın sevilmekten ziyade tapılıncak bir varlık değil de nedir.. çok utandım orası ayrı.. ama sarılıp etlerini çimçiresim geldii.. o derece.. şirin misin be sen.. neyse.. nişana son 4 gün..
