13 Ekim 2009, Salı
saat: 07:30
Günlük hayat gürültüsünün arkaplanında bir şarkı.. Yavaş bir melodi ve yumuşak bir kadın sesi birleşerek uğramış sanki oraya, tüm o gürültünün üstüne çıkmaya çalışıyor..
İşte o an uçuyorum ben, sağımdan solumdan yürüyen yüzlerce insan, bazıları bana çarpmamaya çalışıyor, bazılarının umrunda değil yalnızca yanındakinin yüzüne bakıyor, bazıları sana bir şeyler satmanın peşinde, bazıları ise sadece dolaşıyor, ve ben, bu müziğin içerisinde kaybolmuş bir biçimde kulağıma akan tüm notaları ve sözleri etrafımdaki herkes benim içimde yaşıyormuşçasına uçuyorum insanların arasında, onlar göremeseler de..
Her şeyi kontrol edemeyeceğimi biliyorum..
Bu sadece kendime bir nottu.
"We're almost there." You say.
Varmak bu kadar önemli mi? Hiç sadece o yolu gitmek istemez misin? Ben istiyorum, ben bazen sadece o yolu gitmek istiyorum, sadece pes etmemek ve gitmek, bitip bitmemesi önemli değil, başlamak önemli.
Bugün kendimle gurur duyuyorum, basit bir şey olsa bile, hiç bilmediğim bir konuda pes etmedim ve öğrenerek yapmam gerekeni yaptım, ki bırakmak için bahanem de hazırdı. Kendimi bugün yeniden ortaya çıkardığımı hissettim, uzun süre sonra ilk kez bahanelerin arkasına saklanmayarak, bana zor gelen bir şeyi yapmaktan kaçmayı seçmedim.
I have too many dreams, and I don't know which one I want to become true
hf =)
