15 Ekim 2009, Perşembe
saat: 21:41
sütlükahve rengi küçük bir köpeğim var artık... nasıl başıma kaldığını ise ben de anlayabilmiş değilim.
bir anda oluverdi. "olmaz," dedim. "köpeğinizi uyutamam."
"ne yapacaksınız o zaman?" dediler.
"eve götüreceğim," dedim.
hiç hesapta yoktu... hele ki her şeye allerjisi olan, üstüne evin kızını ısırdığı için yerinden olmuş, korkak ve eğitimsiz bir köpek.
birazdan evde bırakıp işe gideceğim, bakalım ne yapacak? oraya buraya işeyecek mi? havlayıp komşuları delirtecek mi? ayakkabılarımı yiyecek mi? bilmiyorum, bilemiyorum. esasen epey tedirginim ama olmadı işte yapamadım, bu püsküllü hayvanı sırf sağa sola hırlıyor diye öldürmeyi vicdanım kaldırmadı...
Kahve'yle maceralarımız böylece başlıyor, sonumuz hayır olsun bakalım.
