20 Ekim 2009, Salı
saat: 01:53
ben küçükken, "küçücük bi kızken" hiç arkadaşım yoktu benim. kimse yoktu yanımda, geceleri pijama partisi yapacağım arkadaşım, ödevlerimizi beraber yapacağım arkadaşım, kübraa şunu izledin mi veya gördün mü diye gelip paylaşanım,sivilcem çıktı ne yapıcam diye sızlanan arkadaşım, yani kısaca yoktu.
sadece ben vardım,
gece yatarken, önce bişeyler yazar, kitap okur yatardım, sabah erken kalkar okuluma gider annemin verdiği ballı sütü içmemek için nasıl planlar yapardım. düzenli ve sıradan bir hayatım vardı. sonradan nasıl delirdim ben ya? sonradan neden çok arkadaşım oldu? neden sonra düzensizleştim? neden herkes herşeyini benle paylaşır oldu? neden ya, ne değişti, şöyle bir muhakeme yapıyorum, hazırlık dönemiydi o dönem, küçüklüğüm yani. korunmuşluk da olabilir, şu an bir imtihan da olabilir. herşey olabilir.
yok ya ben de kendimi bir halt zannediyorum,
menfeat dünyası kızım,
nasılsını merak eden değil, sen de var mı diye arayanın çok senin.
istemiyorum ya, 2-3 dostumdan başkasını istemiyorum, kaçılın sinekler, kaçılın arabanın kornası yok....
deliymişim öyle dediler halt etmişler
zırdeli denmeliydi.
acıktım
cips ve kola iyice acıktırdı,
hala bi pijama partisi yapmadım :D
cinli perili hikayelerde bilmiyorum.
ama kolum ağırıyor şimdi, kan şekerim düştü heralde kararıyor gözlerim, uyku diye ağlıyor
amaann her gece aynı
hadi yaylan
şeker kız
ADı: şımarık
