20 Ekim 2009, Salı
saat: 23:02
gece fena şimşek çaktı,zaten uyuyamamıştım,tuz biber oldu,bi de absurd absurd ruyalar gördüm,sanırım popm açıkta kaldı,sabah geç kaldım,yarın ve 3 kasımı sağ salım atlatmak istiyorum,insanlarla ilgili düşüncelerimde artık yanılmamak ve onları oldukları gibi kabullenmek istiyorum ama olmuyor,bi türlü beceremiyorum,o kadar ince bir hat üstünde gidip geliyorumki aşağı bakmadan o ince hat üstünde koşmak istiyorum,zaten fokur fokur kaynıyorken ortalık ben bi sabredip durulamıyorum..
uzun zamandır hiçbişeyin tadı tuzu yok sanki..
bu kadar koşturmaca içinde kafamdaki bikaç kareyi dondurmuş başa sarıp sarıp yeni senaryolar türetiyorum,sonra onu da beğenmeyip bi daha donduruyorum,aradan zaman geçince gene temcit pilavı gibi önüme geliyor,ne ben rol yapabiliyorum ne de kahraman bulabiliyorum..
aynı ruyayı kırk kez görüp yerimden sıçrıyorum,kim ne derse desin değişmeyen tek şey var onu da paylaşmak zor artık..
mesafeyi cm cm hesaplayıp yerine oturtunca geriye kalan şeyle başbaşa kalıp kendimi ödüllendiriyorum.
bi de utanmadan gözümün içine baka baka yalan söylüyorum..
