21 Ekim 2009, Çarşamba
saat: 01:44
o kadar çok gittin ki benden, o kadar çabuk bitti ki herşey, aslında başlamadığını ben yeni anladım. biliyordum aslında, aramızda bişey olmayacağını ama belki dedim, belki yanında olabilirim, bazen,sık sık,her zaman, sonsuza kadar...peki şimdi herşey bitmiş mi oluyor, bana verebileceğin en büyük 'şey'i de aldın mı ellerimden. ne yaptım,nerede yaptım inan bilmiyorum,yapmamış olmayı dilediğim o kadar çok şey var ki zaten. ama sen bunlardan biri değilsin, olamazsın. sen olup olabileceğim, olmak isteyeceğimsin. ama asla bilmeyeceksin, öğrenmeyeceksin. hoş; asıl bilsen benden nefret edeceksin.
ama bana yetiyor biliyor musun, her sabah kalktığımda senin orada bir yerde olduğunu bilmek, beni böyle sevmesen de seni her sabah görmek, benimle olmasa bile seni her seferinde 'başka'larıyla gülerken görmek, benden hiç bahsetmesen bile seninle sohbet etmek, hiç gerçekleşmeyecek olsa bile senin de bir gün beni böyle sevebileceğini farzetmek.
işte ben ancak böyle mutlu olabiliyorum zaten,
içinde 'sen' olan cümleler kurarken.
