21 Ekim 2009, Çarşamba
saat: 13:36
bir gün, bir gece vakti üç kişi eve dönüyordukken, trafik kazası geçirdik.
benim canımı sıkan kısmı ise, kazanın olacağını iki üç saniye önceden farketmişken, şoför arkadaşın bu denli "gerizekalı" ol(a)mayacağını düşünmüş olmamdır. ve uyarmaya gerek görmememdir.
ama hayır, insanlar bu denli "gerizekalı" ve bile bile duvara toslamada üzerlerine yok.
neyse ki hiç birimize ciddi bir şeyler olmadan atlattık. ama o an, o'na bir şeyler olsaydı muhtemelen hayatım boyunca asla kendimi affedemezdim.
bundan sonra, her insan benim gözümde potansiyel gerizekalı'dır ve uyarılmaları gereken yerde uyarılmak zorundadırlar. bu gerizekalılar arkadaşımsa, iki kere uyarılmak durumundadırlar.
azıcık kalmış ömrümü, mutlu bir şekilde ve olabildiğince kavga/dövüş/anlamsız gerginlikten uzak yaşamak istiyorum; izninizle.
"lost cause"lar peşinde koşamayacak kadar yaşlı biriyim.
