21 Ekim 2009, Çarşamba saat: 23:37 bile bile kendime işkence ediyorum sonu olmayan şeylerle uğraşamayı ne çok seviyorum değiştiremiyorum kendimi hep benim olmayan benim olmayacak şeyleri elde etme sevdasından yanımdan geçip gidenleri görmüyorum.. yalnızlığa mı aşığım bilmiyorum kendimi bildim bileli hep bir aşk acısı.. mutlu olduğum zamanlar elimin parmaklarını geçmeyecek kadar az peki ama neden ?? sövüyorum kendime çünki nedenini gayet iyi biliyorum yanlış seçimler yapıyorum bile bile beni terk edicek canımı yakacak kişileri alıyorum hayatıma eskiden onlar beni buluyor ben birşey yapmıyorum derdim ama aslında gerçeği ikimizde biliyoruz dibe vuruyorum her defasında bu sefer aynı hataları yapmadan geçmişte yaşadığıım şeyleri düzelterek hayatıma devam edicem diyorum yine olmuyor.. gücüm yok ruhum paramparça toparlıyamıyorum kendimi kendimden birşeyler veremiyorum artık beni tamir edicek düzelticek birine ihityacım var kimseye inanmıyorken, kendime bile inanmıyorken nasıl olucak bu ?? bilmem belki bir mucize gerçekleşir ve dileklerim kabul olur ?? dumanın dediği gibi rüyanda görsen inanma!!! sigara içmek istiyorum sigaram yok.. kusana kadar içmek istiyorum unutmak istiyorum herşeyi unutmak yaptıklarımı, yapıcaklarımı, düşündüklerimi yüzleri, isimleri, mekanları kendimi unutmak istiyorum... bazen nefes alamıyorum boğazım düğümleniyor, ellerim titriyor bana yapılanlar aklıma geldikçe kusmak istiyorum çok ağır bir yük var üzerimde inancım kalmadı hiç bişeye hemde hiç... ne dinliyorum : aslı_yardımcı olmuyor juno