22 Ekim 2009, Perşembe
saat: 01:49
Zor günler geçiriyorum, hem de çok zor..
Aşkı tanımlayamaz, algılayamaz oldum. Sevgim var ama sonu da var.. Bir ilişkim var hem de herşeyiyle mükemmel bi ilişki.. Geçmişin hatalarının gölgelediği bi ilişki.. Değiştiremediğimiz ve keşkelerin arkasına saklamak zorunda olduğumuz bi geçmiş..
Aşkım sevdam elimden gidiyor.. Kalmak ikimize de acı veriyor. Bir sonunun olduğunu bildiğimiz için.. Ha bugün ha yarın..yada yarından sonra..
Sorularım var cevap bulamadığım.. Korkularım var sonuçlarının ne olacağını bilemediğim kararlarımdan dolayı.. Her zamanki gibi karamsarlığım var.. Kararlarımı engelleye karanlığım..
"Siyaha dönüyorum her geçen gün " diyen bi sevgilim var oysa onun gözleri hep ışıl ışıldı.. Sevgi ve enerji doluydu.. Ben miyim O'nu böyle yapan, benim sevgim mi karanlığa iten.. Bigün biteciğini bilerek yaşamak mı?
Nasıl bi acı var içimde.. Az önce ayrıldım yanından kapıda sarıldık ağladık.. ağladık.. ağladık.. Sevdam ne zamandır acı verir oldu? Yoksa hep mi böyleydim ben? Önce mutluluk ardından acı veren birimiydim? Göremedim mi yoksa bunca zaman aynada gerçek yüzümü?
Kalplerine sevgi aşıladığım, hayata tutunmalarını sağladığım sevdalardı oysa hepsi.. Ben bi yapboz ile meşgul değildim ki.. Böyle bakmadım hiç bi zaman sevdama.. Önce bi umut verdim, içinde yaşama sevincini güçlendirdim, tutunmasını sağladım hayata.. Ailesine rağmen O'na destek olmayan sevmeyen ailesine rağmen dağ gibi durdum karşısında tüm engellerin.
Tek yaptığım hata hayata değil kendime bağlamakmış bunu anladım.. Benden koparsa hayattan da kopardı sevdam.. Sevdam hassastı, kırılgandı, hayata pamuk ipliği ile tutunurdu.. Sağlamlaştırdığımı düşünmüştüm oysa..
Bu gece kapıdan ayrılırken duyduklarım.. Sanki sabahında olmayacakmış gibiydi.. Sesizce gitmek istiyordu.. Anılarımızın olduğu evi herşeyi öylece bana emanet edip gitmek.. Beni o anılarla acıların içine bırakıp gitmek.. Bu mu senin sevdam bebeğim? Bu mu bana hediye etmek istediğin yarınlar?..
Keşke yarınımız senin de söylediğin gibi birlikte bizli olabilseydi. Bi gün öylece gitmek zorunda kalmasaydın.. Buna izin vermeseydim..
Ama bi gün sen gideceksin.. Yada ben.. Kaybeden yine aşk olacak diyorlar yanılıyorlar kaybeden yine biz olacağız..
Biliyorum bu aşkı kaybettiğimde anlayacağım herşeyi.. Acıların büyüğü kapımda ve her geçen gün daha da ağırlaşıyor..
Umarım omuzlarım bu yükü de kaldırmaya yeter.. Altında ezilmek istemiyorum artık hiç birşeyin..
