23 Ekim 2009, Cuma
saat: 23:03
kıyamet günceleri..
zaman geçti..
insanlığın.. varoluşun.. hayatın zamanı geçti.. olmuş olanlardan bahsetmek için artık çok geç.. dünya bir bilinmez döngüden bilinen bir son ile kurtuldu artık.. ağlayan masum bebekler ve yanlarında beyaz tenli günahsız kadınların kavruluşna şahit oldum.. kırmızı bir gökyüzü miras kaldı sadece bana.. son bir kaç sayfa ve gökyüzünden yağan kan ile kaleme almam emredildi bu tarihi.. artık zaman geçti.. işlevini yitirdi tüm varlık.. ibadet için eğilen başlar ve ibadete meydan okuyan ruhlar.. her birinin zamanı geçti.. 600 kanadıyla cebrailin düşüşünü gördüm.. ve bir benlik kaldı.. etsiz kemiksiz.. hayal edilemeyecek ve belki hiçbir hayale şimdiye kadar yakın bile sayılamayacak sonları teker teker yaşadım her son sahbiyle birlikte.. şimdi yanan et kokusu ve kavrulmuş ciğerlerimin sülfür dolu hırıltısıyla bir ben kaldım.. ki ben demek bile büyük saygısızlık.. denizlerin ve göklerin ve binlerce yaradılmışın yaradanı.. henüz sadece boşluk gözlerimin baktığı tafar.. gökyüzü kırmızı.. gözlerimle gömesem bile hissedebielceğim akdar kırmızı.. kanatlanıp uçacağını sanan her kul büyük bir hüsran için yok oldu.. her yok oluşla bir bir var oluş bekleyen insanlık son sürat azaldı.. ve insanlığın insan sayılmayacak kalelerinin düşüşüne şahit oldu.. şehadetle toprak altına girenler.. ve toprağın asıl sahipleri cansız bendenler.. bir daha yer yüzü göreceği umutuyla kefenlenenler.. yanıldılar.. her biri yanıldılar ve sırf ben bu yanılgıya şahit olmak için bekletildim belkide.. zaman geçti.. işlevini yitirdi artık.. dünyanın yada ismini bizim koyduğumuz bu uzay yalnızlıının üzerinde tek bir canlı kalmadı artık.. son.. ve sona yönelen her canlı gibi sıra şimdi bana geldi.. korkmaktan ne zaman vazgeçtim hatırlamıyorum.. sadece yazıyorum ama.. dediğim gibi.. biten her şeyin yazımı tamamlandı artık.. olması gereken veya beklenen ne olacaksa.. olması için dualarım.. son başladı ama başlangıcı olan her şey gibi.. artık son da tükendi..
