24 Ekim 2009, Cumartesi
saat: 18:08
insanlar sınırlarını çok zorluyor
ve
bende bende
büyümek bu olsa gerek...
herkesten ve herşeyden nefret ediyorum, buna kendimde dahiL. birşeyleri değiştirememek,sürekli bişeyler anlatmak yada savunmak boş...bomboş...
Kaybettim kendimi, bulamıyorum.
İçimde büyüttüğüm nefret, herşeyi esir alıyor.
LanetLenmiş bir bedenin Lanetli ruhu...
Ötesi olamaz...
Çıkardım zırhımı, savunmasız bir halde,çırıl çıplak... oturdum meydanın ortasına, yüzüm semaya dönük, umrumda değiL artık savaş(mak)
vurmak isteyen vursun. Burdayım işte. yeniLgiyi çoktan kabullendim.
yine sen kazandın
Hayat
Ne diyordu şarkıda;
Nefretim kaderimden...
