25 Ekim 2009, Pazar
saat: 03:10
bütün bu olanlar insanlığa dair
koccamaan bir ders...
bünyede, barındırdığım o bildik
duygulara en şahanesinden katkı bu olsa gerek..
bir an ezildiğimi hissettim bu şahane duygunun altında bu kadarını hak ediyomuydum inan ben bile bilmiyorum.. bildiğim tek şey,
kendimi dünyanın en şanslı insanı gibi hissetmem
bana bu özelliği yaşatan öncelikle;
sahip olduğu yüreği ile asla bu dünyaya ait olmayan canımmmmmmm annnemmm..
artık daha sık gözleri nemlenen bitanem babişkoom..
beni en az annem kadar düşünen kanatsız meleğim ablaammm..
vee tırnaklarının ucunu bile dünyalara değiştirmeyeceğim iki tane aslan yürek onlar, benim abim sadece beniiim..
bunu düşünmek bile insanı ayakta dimdik tutabiliyor..
şükredecek ne çok sebebim var :)
G&Y
