|
25 Ekim 2009, Pazar
saat: 22:33
Kesik yerim Sen en gizlimde nefes alıp veren gece gece çıkartıp sevdiğim herkesi uyutup içimdeki insanlığı dışarı çıkartıp düşünüp,sonrada yine en derine saklayıp sakinliğimde bekletip sabaha karşı topraklarıma gömdüğüm seni düşürmeden kalbimin üstünde taşırım ben çıplakken susarım çünkü o sırada cümlelerim birbirine kaçar sevimsiz bir mevsimden, yada bir tramblenden,boşluğa atlamak gibi kaçar her biri benden ve ben,onlarda dilimden çözülüp gittikten sonra arta kalan gibi hisederim kendimi içi boşaltılmış yarım kalmış biraz garip... arsızlıktan yok olsamda,pes etmem aşk kokar ölüm bile benim denedim,gördüm benden ötesi,hayat dışı bir ses kaydı gibi aşkı kelime kelime dilimde harcadım ben en anlamsız dillerden sınır dışı edildim kesik yerim kanayanım; sabaha karşı sen giderken başka bir aşkın peşinden ben makber okudum arkandan bağıra çağıra balkondan... | ||
|
|
||