26 Ekim 2009, Pazartesi
saat: 18:18
Aradaki bu kadar mesafeye ve
artik fiziken belediyede calismiyor olmama ragmen
belediyenin isleri beni hala delirtebiliyor.
yunanistan'a gondermis oldugum bir kiz yuzunden sinir krizi gecirmek uzereyim.
su an beni rahatlatan tek sey
kimsenin beni anlamadigi su ofiste
Turkce kufur edebilmek.
Dunyanin en zor islerinden birisi
insanlarla birebir iletisim halinde olarak
yaptigin isler sanirim,
bir makinayi tamir edebilirsin
ama bir insanin beynini maalesef.
yanina 50 kilo valiz almasi gerektigini ve bu parayi karsilamamizi talep eden bir insan!
yahu ne koyarsin 50 kilo valizin icine.
10 kutu sac boyasi almis yanina,
cunku yunanistanda sac boyasi yok.
sakin sakin sakin...
belediyeden cikip burda calismaya basladigimdan beri bir defa bile ofladigimi, sikayet ettigimi hatirlamiyorum.
insanin yaptigi isi sevmesi ne kadar onemli bir seymis,
belediye saolsun ki
sayesinde iyiyi ve kotuyu ayirt edebiliyorum.
