27 Ekim 2009, Salı
saat: 19:04
(Seni, yıllar sonra; deniz, şarap ve hoş kokuları yanıma alıp, mutlu bir gülümsemeyle okumak istiyorum)
ilk güncem olmanın sana vereceği mistik havanın farkındayım. yani sende bilirsinki bugünden uzaklaştıkça en çok başvuracağım yazı sen olacaksın. belki ilerde çok iyi bi dost olabiliriz, ve ben sürekli senle geçirdiğim günleri tekrar tekrar okuyabilirim. ama senin yapman gereken; aramız ne kadar iyi olursada olsun, senden sonra gelecek güncelere bi abi, bi dost, bi kardeş sıcaklığıyla yaklaşman, onlara bi anne şevkatiyle yerlerini göstermen olacaktır.
ilk güncemsin diye bugün olanları sana yüklemememi ummuyorsundur tabi; çünkü ilkokulun ilk günlerinden farklı bi platformda senle paylaşım içindeyiz. sadece ben sana değil, sende bana öğreteceğin bilgileri, öğretmekten öte beynimdeki fazlalığı sana aktarabileceğim için her ikimizde çocuklar gibi mutluyuz sanıyorum.
ama ben sana bugünü anlatmıcam yinede. beni yanlış anlama; tabiki bugün içinde yaşanan onca şey vardı benim için.. ama sen çok anlayışlı bi günce olduğun için yeni tanıştığın birisine hemen laubali olmucaksın ve benim üstüme gelmiceksin; ne oldu ne bitti diye... seni ve beni tanıdıkça belki bundan öncesinide sana anlatıcam. (bu son cümlelerimi yanlış anlama günce, ben seni sevdim, ve senle iyi anlaşıcamı umuyorum)
kendine iyi bak... unutma beni ve yazdıklarımı... bu sana bi ödev değil ama artık beraber uzun bi süre yaşıcamız için senle olan samimiyetimi ilerletmek adına kurulmuş cümlelerimdir. (bana deli deme)
