29 Ekim 2009, Çarşamba
saat: 00:14
bu aralar neden bu kadar özlem duyduğumu anlayamıorum.
orda olmam gerekiodu benim.
suan. punta leona da kafayı bile yesem
nem yuzunden nefes bile alamasam
kardeslerimin aptal kaprislerini bile dinlesem ama yine de orda olsam.
sacıma yine o aptal ciceklerden taksam
deli gibi casique icsem.
o aptal amonu görup kacsam
ya da daha aptal biir hareket yapıp gidip dans etsem amon denen aptalla.
sonra bide sahilde uyansam
gunesin dogusunu göremediin playa blanca da
yada mantas'ın o balçık gibi denizine girsem
sonra kumun yapış yapışlıgından rahatsız olup koşarak çıksam denizden.
feci kaygan kayaların uzerinden yuruyup ayagımı delsem
sarhoşluktan ve yorgunluktan kendimi diskonun ortasında yere atsam
o pis, içkilerin döküldüğü yere
sonra bütün gün terliksiz dolaşıp sokağın o sıcagında ayaklarm yansa.
koşsam aptal aptal eglensem
yine de orda olsam.
ve son gunun serefine sabah 7 de kalkıp gallo pinto'mu yiyip yola cıksam ochomogo'ya dogru
nolursa olsn yne de orda olsam..
cok mu zor
1 sene daha istiorum
bir de büyük teyze olmanın tadını cıkarsam..
