30 Ekim 2009, Cuma
saat: 22:50
Sen krizi
Beni bıraksalar yine sana vurulurdum
yağmurun alıp götürdüğü olurdum
yada rüzgarın sürüklediği
başkalarının dilinde olurdum
kimileri beni severdi
kimileri ise nefret ederdi
bedenim ıslak olurdu
belkide sana söyleyebileceğim herşey bitmiş olurdu
tüm kelimelerim tükenmiş
yaşım bir hayli geçmiş
hayat benden alacağını almış olurdu
o vakit ben kim olurdum ?
hiç kimsenin nüfüs cüzdanında bir vesikalık sadece
soğuk damgası tam azının üstünde mühürlü.
neyseki gidişin bana tanıdık geldi
bu filmi ön sıradan izlemiştim
TEK başıma
-Film: Biz bu aşkın içinden çıkamadık
-Bölüm:II
-Seans:Geçmiş zaman
o filme dair anlatılacak çok şey vardı
yazılacak binlerce son
ama ışıkların tam filmin ortasında açılacağı
yaka paça
en ön sıradan benim dışarı atılacağım yoktu
zihnime ihanetti bu
çünkü ben fırtınlardan korkmazken
sen tek bir nefeste savruldun
ve bir hayli hızlıydın savrulurken
bana göre dağıldın
sana göre doğdun
ben yine aynı yöne dönük bedenim ile
arkadan bakan oldum
neyse
bil diye söylüyorum
seni başka bir hayatta
dizlerim üzerinde çökmüş bir halde
bekliyor olacağım
belki gelmeyeceksin
trenler gececek sol yanımdan
camlarından insanlar bakacak
inmeyeceksin o trenden
yada görmezden gelceksin varlığımı
başkası olacak bakışlarında
bir başkasına anlatacaksın hikayenin sonunu
başını ben biliyorken
sonunu o biliyor olacak
sonunu bilerek başını tahmin etmek kolay olur
ama
başını bilipte sonunu tahmin edememek
zor olurdu
zaman alırdı
geride yığınla ömür bırakırdı
___________________
ufak çaplı bir kriz anında azımdan çıkanlardı
kalitesiz bir A4 e sığdırdığım yaşamından
eğer yine sen krizim tutarsa
kurtar kendini benden
uzaklaşa bildiğin yere kadar koş
inan tahmin edemezsin
canım yanarken nekadar derinden can yakabileceğimi...
