02 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 02:12
şimdi belki de biraz çaresiz olmaktan biraz da aciz olmaktan korkmaktan dolayı.........
bugün eğitimde çok kere gözlerim doldu.
çünkü ben biraz fazla kontrollüyüm ya hani artık. o yüzden haykırmak istediğim şeyleri o insanlara söylemekten o kadar çok korktuğum için böyle bir desarj yöntemi seçmeye çalışıyorum. içimde yaşadıkça yabancılaştığım şeyleri uzaktan görmeye çalışırsam belki durumu daha iyi yorumlarım sonra da ona göre saçma sapan şeyler yapma ihtimalim azalır diye. o yüzden işte mantık mı sıçıyorum ben artık? hissettiklerimden o kadar mı kaçıyorum da gerçek olmayan şeylerde gerçeklik aramaya başlıyorum artık. saçma bi cümle de bu, aslında demek istediğim şu
ben de her insan gibi bir şeyler hissediyorum ama bunları ifade etmek neden bu kadar zor geliyor bana? ifade edersem ya da belli edersem benim bacaklarımı kollarımı mı kesicekler? kesmiycekler ofkors ama bu korktuğum bir şey demek ki.
sıçtığım mantıklar sonunda beni bütün bir ertesi gün etkisi altına alıyor. derinleştikçe çaresizleşiyor.
işin trajikomik yanı bu en doğal hislerimi ifade etmek benim için acizlik aslında. özellikle birebir alakadar kişiye iletmek böyle bir acizlikten öte, sokakta dilenmekten farksız.
peki ben nasıl rahatlama aşamasına geçicem?
bunu ifade etmeyi öğrenene kadar daha ne kadar :))))99 yapıcam?
ESKAZA doğru yere ulaşan mesajlarıma gelen tepkiler beni nasıl demoralize edebilir?
parmaklarım hareket etsin istedim.
hala kime ne diyeceğimi bilmiyorum
