02 Kasım 2009, Pazartesi
saat: 16:07
pazartesi sendromu değil bu,
bu ara ara \ sık sık burada olan sendromlarım...
bugün herkes batıyor gözüme herkes sözleşmiş gibi işleyişle mi inatlaşıyor bilmiyorum ki...
biri istifasını verir, öbürü toplantı saatini söylemiş olmama rağmen geç gelmesinin pişkinliğinde aaa öyle miydi der, öbürü eee ben işimi ne zaman yapacağım ukalalığında (ben bizim evin işlerini yaptırıyorum sanma) öbürü toplantı saatleri neden müşteriye göre ayarlanır der, öbürü inci elmasını kaybetmiş gibi ne yapacağız modunda.... ne oluyor ya bi durun ne oluyorsunuz. ben de istifa etmek istiyorum ben de bi şeyleri gerçekten unutmak istiyorum bana söylenmemiş gibi yaparak değil gerçekten unutmak istiyorum ben de toplantı saatlerini beğenmiyorum, inci elmas olmak istemiyorum tamam...
ayyy türk filmi klasik cümlesi çekip kurtaracağım seni bu hayattan diyen sesi duymak istiyorum. duymak istediğim kişiyi biliyorum ama zamanını bilmiyorum...bu akşamki toplantıdan önce kesin nefes almam ağlamam lazım yoksa toplantıdan korkuyorum...
Ağlama bebek, ağlama sende
Umut sende yarın sende.
Yağmur gibi gözlerinden akan yaş niye,
Bu suskunluk, bu durgunluk, sıkıntın niye.
Çok uzakta öyle bir yer var
O yerlerde mutluluklar
Paylaşılmaya hazır
Bir hayat var.
